Volwassen?

Het is 15 maart 2017. Woensdag, de dag van de verkiezingen, de 13e dag van de 40-dagentijd en de dag dat het 21 jaar geleden is dat ik op deze wereld verscheen.

Ja, 21 jaar en dus volwassen. Toch? Vaak heb ik dat idee helemaal niet van mezelf. Maar wat betekend het nu eigenlijk om volwassen te zijn? Ja, oké ik luister soms nog steeds kindermuziek, klim nog steeds in bomen en heb de nieuwsgierigheid van een klein kind, maar ik merk wel dat ik in mijn denken steeds volwassener wordt.

Hoe ‘volwassen’ wil God eigenlijk dat we zijn? Jezus gaf immers een kind als voorbeeld en zei dat niemand het koninkrijk van God kon bereiken behalve door eerst te worden zoals dat kind. Maar wat betekend dit? Vaak wordt ‘kinderlijk geloven’ beschreven als het blindelings accepteren van Gods heerschappij en Hem vertrouwen zonder vragen te stellen. Maar ik denk dat de Bijbel ons juist uitdaagt om wel vragen te stellen. Als ik simpelweg geloof zou moeten hebben en me niet mag afvragen waarom en hoe dan, dan wil ik daar niet in geloven. Maar zo is het christendom niet.

Zelf zie ik kinderlijk geloven juist als heel nieuwsgierig. Kinderen stellen juist graag de waarom-vraag. En die moeten wij onszelf ook durven stellen. Ook zeker in het geloofsleven. Ook betekend kinderlijk geloven, denk ik, het vertrouwen op God ook als de antwoorden niet meteen duidelijk worden gegeven. We kennen Hem als onze vader, dus kunnen we op Hem vertrouwen.

Paulus zegt ook dat we in ons denken volwassen moeten zijn. Hierom denk ik ook dat ‘kinderlijk geloven’ niet betekend dat je alles blindelings moet accepteren. We moeten volwassen nadenken over onze opvattingen en liefde uitdelen als een nieuwsgierig klein kind dat de wereld voor het eerst ontdekt.

In elk geval ben ik nu 21 en dus volwassen. Misschien dan ook maar tijd dat ik me zo ga gedragen.

Advertenties

Over Ces

Mijn blog is bedoeld om mijn gedichtjes en verhalen te delen, te spreken over geloof en welke andere onderwerpen ik dan ook maar wil bespreken. Veel leesplezier.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk. Bookmark de permalink .

3 reacties op Volwassen?

  1. thatfullmoonguy zegt:

    Ik denk dat je dat heel mooi gezegd hebt! Als we inderdaad een kinderlijke verwondering en onbevangenheid kunnen meenemen in de volwassenheid, zitten daarin liefde, respect en vertrouwen, maar ook nog altijd nieuwsgierigheid. En die helpt ons meer te ervaren van de wereld, de schepping, beter te begrijpen ook; en de liefde ervoor beter uit te dragen. Uit te strálen zou ik zelfs wel zeggen. Het verstand dat we kregen om vragen te stellen, is een grote gift!
    Jammer dat voor veel mensen bij het aanscherpen van het één, het ander wat verloren gaat. Maar we kunnen ons best doen!

    Overigens: hey 🙂 Lang geleden! Zo stil hier… Ik hoop dat het goed gaat en ben ook wel benieuwd of alles al klaar is voor een nieuwe studie? Die zit toch in de planning hè?
    Afijn, sukses met alles en niet té volwassen worden hoor. O ja ennnnnn…. gefeliciteerd! Het is mooi 🙂 ☼

  2. Roos zegt:

    Nog gefeliciteerd!
    Kinderlijk geloven… Mooi beschreven. Kinderen zien overal nog de verwondering en willen graag begrijpen wat daarachter ligt, terwijl wij volwassenen al te ver ‘stukgeredeneerd’ zijn om nog diezelfde wonderen te zien als kinderen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s